Głównym celem artykułu jest określenie czy wśród regionów Unii Europejskiej
nastąpiły procesy redukowania, czy wzrostu zróżnicowania w wydajności pracy
w rolnictwie. Badaniem objęto 212 regionów Wspólnoty na poziomie NUTS 2. Do oszacowania
dysproporcji międzyregionalnych wykorzystano współczynnik σ-konwergencji.
Jak wykazały wyniki badań, w latach 2000-2008 następował proces niwelowania dysproporcji
przestrzennych pomiędzy regionami UE w wydajności pracy wyrażonej wartością
dodaną brutto na osobę zatrudnioną w rolnictwie. Mimo zachodzących pozytywnych
zmian skutkujących poprawą efektywności pracy w sektorze rolnym w UE-12, nadal jednak
są duże różnice między regionami w tych krajach a odpowiednimi w UE-15. Dowodzi
to konieczności dalszych przemian struktur agrarnych i wytwórczych. Jest to szczególnie
istotne w kontekście konkurencyjności rolnictwa tych państw na rynku międzynarodowym.
