W ujęciu makroekonomicznym rolnictwo jest traktowane jako jeden z sektorów
gospodarki narodowej, stanowiącej system wielu elementów, pozostających ze sobą
w pewnym określonym związku. We współczesnej gospodarce wolnorynkowej podmioty
gospodarujące w rolnictwie funkcjonują w roli sprzedawców lub/i nabywców na rynku
rolnym, który – wraz z rozwojem społeczno-gospodarczym – podlega przeobrażeniom.
W Polsce, od początku okresu transformacji, znaczenie oraz funkcje rolnictwa w gospodarce
ulegają zmianie, tym samym zmieniają się warunki funkcjonowania podmiotów na
rynku rolnym. Celem artykułu jest dokonanie analizy zmian zaobserwowanych w rolnictwie
polskim po 1990 roku, w tym m.in. zmian: poziomu zatrudnienia w sektorze rolnictwa,
udziału rolnictwa w tworzeniu polskiego PKB, poziomu wykształcenia kierowników
gospodarstw domowych rolników oraz przeciętnych realnych rozporządzalnych dochodów
tych gospodarstw, a także zmian struktury agrarnej itp.
