W latach 2002-2020 polskie rolnictwo charakteryzowało się szczególnie intensywnymi przemianami strukturalnymi. Celem artykułu jest ukazanie kierunków tych przeobrażeń w związku ze wsparciem Unii Europejskiej. Przedmiotem badań były zmiany struktury agrarnej, transformacja produkcji rolniczej i modernizacja techniczna sektora w okresie obejmującym fazę przedakcesyjną i pierwsze 16 lat członkostwa Polski w UE. Zastosowano metodę analizy porównawczej danych GUS z trzech powszechnych spisów rolnych (za lata 2002, 2010 i 2020), Ministerstwa Finansów i Eurostat. Scharakteryzowano zmiany struktur rolnych w Polsce i przeanalizowano wpływ wsparcia UE na dochody rolnicze w badanym okresie. Przedstawiono także kierunki rozwoju polskiego rolnictwa, które związane są z założeniami UE. Najważniejsze wyniki wskazują na głęboką transformację polskiego rolnictwa, tj.: spadek liczby gospodarstw o 22,3% w latach 2002-2010 i dalszy spadek o 12,7% w latach 2010-2020, systematyczny wzrost średniej powierzchni gospodarstwa z 5,76 ha w 2002 roku do 11,15 ha w 2020 roku oraz koncentrację 63,4% użytków rolnych w gospodarstwach powyżej 15 ha. Wsparcie UE stanowiło średnio 43,8% dochodów rolniczych w badanym okresie. Wnioski potwierdzają, że integracja z UE była kluczowym czynnikiem modernizacji struktury agrarnej Polski, prowadząc do poprawy konkurencyjności sektora przy jednoczesnej restrukturyzacji produkcji, zgodnie z wymogami rynkowymi i środowiskowymi.
