Celem artykułu jest określenie specyfiki gospodarstw korzystających z różnych
form wsparcia w ramach II filaru Wspólnej Polityki Rolnej UE. W wyniku przeprowadzonych
analiz ustalono, że wśród badanej populacji podmiotów towarowych, inwestycje
dostosowujące do standardów unijnych przeprowadziły głównie gospodarstwa mniejsze,
produkujące intensywnie, w których dużą rolę odgrywała produkcja zwierzęca. Natomiast
przedsięwzięcia modernizacyjne były wykonywane natomiast w gospodarstwach większych,
charakteryzujących się relatywnie niewielkimi zasobami pracy. Z innych form pomocy
UE korzystały podmioty, które nie posiadały odpowiedniego potencjału produkcyjnego,
lub wykorzystywały go w sposób mało efektywny.
