Celem artykułu było ustalenie zmian w dostępności do ambulatoryjnej opieki zdrowotnej na wsi w Polsce w ujęciu przestrzenno-czasowym w latach 2000-2011. Wśród podmiotów ambulatoryjnej opieki zdrowotnej analizie poddano zakłady opieki zdrowotnej oraz praktyki lekarskie świadczące usługi zdrowotne wyłącznie ze środków publicznych. Reasumując wyniki analiz, można stwierdzić, że dostępność do zakładów opieki zdrowotnej oraz praktyk lekarskich na wsi w badanym okresie wzrosła. Wzrost ten był jednak znacznie wolniejszy niż w mieście, szczególnie w odniesieniu do zakładów opieki zdrowotnej. Mimo zwiększania się liczby tych podmiotów w przeliczeniu na 10 tys. mieszkańców, stale malał ich udział procentowy na wsi w badanym okresie. Z kolei udział procentowy praktyk lekarskich na wsi oraz liczba na 10 tys. mieszkańców rosła w badanym okresie. Wykazano duże zróżnicowanie regionalne pod względem dostępności do ambulatoryjnej opieki zdrowotnej.
