Lata dziewięćdziesiąte przyniosły ogromnywzrost zainteresowania infla- cją bazową. Równolegle ze zwracaniemsię wkierunku bezpośredniej kontro- li inflacji, wiele bankówcentralnychzauważyło potrzebę prac nad miarą wzro- stu cen, która najlepiej służyłaby ich celom. Na popularność bezpośredniego celu inflacyjnego wpłynęły głównie doświadczenia inflacyjnelat siedemdzie- siątych i osiemdziesiątych i związne z nimi efekty w sferze realnej. Możli- wość kontrolowaniastabilności poziomu cen, jak również stabilności tempa ich wzrostu, czyli inflacji, stała się perspektywą bardzo atrakcyjną.